Sztuka
  Wiw.pl   Na bieżąco:  Informacje   Co nowego   Matematyka i przyroda:  Astronomia   Biologia   Fizyka   Matematyka   Modelowanie rzeczywistości   Humanistyka:  Filozofia   Historia   Kultura antyczna   Literatura   Sztuka   Czytaj:  Biblioteka   Delta   Wielcy i więksi   Przydatne:  Słowniki   Co i gdzie studiować   Wszechświat w obrazkach    
  Jesteś tutaj:   Wirtualny Wszechświat > Sztuka > Plastyka > O artystach  
  Jesteś tutaj
Plastyka
O artystach
Twórczość artystów i ich dzieła sztuki
Simone Martini
  Tematy
- O artystach
- W pracowniach mistrzów
- Dyscypliny sztuk plastycznych
- Techniki sztuk plastycznych
- Granice sztuki
  Podręcznik
Dział Plastyka powstał w oparciu o podręcznik "Spotkania ze sztuką", autorstwa pani Anny Ziemby-Michałowskiej.

Simone Martini  
Wdzięk i elegancja

Dwa słynne w wieku XIII i XIV miasta toskańskie, Siena i Florencja, bezustannie ze sobą konkurowały. Rywalizacja toczyła się we wszystkich dziedzinach życia: polityce, gospodarce i sztuce. Powstały dwie konkurencyjne szkoły malarskie, które, porzucając średniowieczne zasady malarstwa, zaczęły wprowadzać interpretacje i nowe formy. Tak zwana szkoła florencka to malarstwo racjonalne, "twarde". Malarstwo sieneńskie tchnie natomiast zmysłowością i elegancją. Kompozycje są powściągliwe, ale jednocześnie olśniewają barwami i efektami światła. Sieneńczycy powoli i mało zdecydowanie odchodzili od tradycji bizantyjskich. Rysowane przez nich postacie są kruche, zwiewne. Mają lekko skośne oczy i wygięte w łuk usta - jakby kapryśne, nieco senne. Delikatne linie zaznaczają draperie szat, dodając postaciom dodatkowego wdzięku.

Zwiastowanie
powiększenie...

Simone Martini "Zwiastowanie", 1333, Galleria degli Uffizi, Florencja
"Zwiastowanie" Simone Martiniego (ok. 1284–1344), przedstawiciela szkoły sieneńskej, namalowane w 1333 roku, przedstawia scenę, w której Archanioł Gabriel pozdrawia Najświętszą Marię Pannę. Możemy odczytać jego słowa: Ave gratia plena. W lewej ręce trzyma gałązkę oliwną, symbol pokoju. Prawa ręka podkreśla wypowiadane zdanie. Maria przerwała czytanie. Jest zaskoczona. Wychylone lewe ramię i gest obciągania szaty sprawiają wrażenie ruchu obronnego. W ułożeniu postaci czujemy lęk i pokorę. W centralnej części obrazu wazon z białymi liliami (to symbol dziewictwa), u góry w ostrych łukach czarnoskrzydłe postacie cherubinów otaczające gołębicę (symbol Ducha Świętego). Sylwetki wyłaniają się ze złotego tła. Płaszczyzna obrazu przypomina dekoracyjne dzieło złotnika, zachwyca umiejętność wkomponowania postaci w kształt kwatery ołtarza (skrzydła Archanioła Gabriela pod łukiem w lewej części obrazu oraz postać Marii pod prawym łukiem).

Z tradycji średniowiecznej w pracy Simone Martiniego pozostały takie cechy, jak dekoracyjność, dbałość o szczegóły, złote tło, małe zainteresowanie przestrzenią. Zauważmy jednak, że podłoga, ławka i książki są już nieomal realne. Wazon wygląda jak prawdziwy. Stoi na "prawdziwej" kamiennej posadzce. Ławka również sprawia wrażenie rzeczywistej (ujęta jest w skrócie perspektywicznym). Książka, którą trzyma Maria, nie jest wyłącznie symbolem, lecz "oświetlonym" modlitewnikiem (cienie kładą się na jej stronach).

Obraz jest pełen ornamentalnych szczegółów. Wypełniają go również znane symbole. Z obrazu emanuje wzniosłość, duchowość, nastrój ceremonii. Przywołuje światy nierzeczywiste, wyobrażone. Jednocześnie pewne cechy realności sprawiają wrażenie, jakby duchowość i niebiańskość zeszły na ziemię, stając się dla wiernych czymś bliskim i ziemskim.

Anna Ziemba-Michałowska


[  góra strony  ]

Wiw.pl  |  Na bieżąco  |  Informacje  |  Co nowego  |  Matematyka i przyroda  |  Astronomia  |  Biologia  |  Fizyka  |  Matematyka  |  Modelowanie rzeczywistości  |  Humanistyka  |  Filozofia  |  Historia  |  Kultura antyczna  |  Literatura  |  Sztuka  |  Czytaj  |  Biblioteka  |  Delta  |  Wielcy i więksi  |  Przydatne  |  Słowniki  |  Co i gdzie studiować  |  Wszechświat w obrazkach